Abba werd in het begin weggezet als ‘meisjesmuziek,’ ik snapte dat nooit.
- WILLEM BLOKKER

- 4 mrt
- 3 minuten om te lezen
Ja! Ben gek op ABBA! Altijd al geweest. Ik weet nog toen het album ‘Arrival’ uitkwam. Hoe oud was ik?15? Ik was totaal in de ban van de geraffineerde arrangementen en harmonieën van Björn en Benny. In een onlangs verschenen documentaire werd uitgelegd hoe ze de leadzang in de studio opnamen door 6 takes te dubbelen. ABBA! In 1976 zat ik dus uren met mijn hoofd in de speakers op mijn slaapkamertje om er achter te komen hoe de drummer Ola Brunkert (die in 2008 dood is gevonden op Mallorca, vermoedelijk tegen een glazen tuindeur ten val gekomen) het toch voor elkaar kreeg om zó strak te meppen in combinatie met de bassist Rutger Gunnarsson (ook overleden in 2015.)
Abba werd in het begin weggezet als ‘meisjesmuziek’ en mijn vriendjes uit het dorp moesten er niks van hebben. Ik snapte dat nooit want ik was er erg door gefascineerd zoals je dat ook kunt hebben voor symfonieën van Bach of Mozart. ‘The Day before you Came’ is mijn ultieme ABBA compositie. Nog steeds prikkelt het mijn zintuigen en raak ik na 200 keer luisteren nog steeds niet verveeld door Brunkert en Gunnarsson’s groove; de beste twee-eenheid ritme-sectie ever.
Ik weet nog goed dat op 21 september 2021, na 39 jaar, maar liefst 2 nieuwe eieren van ABBA in het nest lagen. Als een jochie van 15 weer zo blij, opgewonden en natuurlijk rete nieuwsgierig hoe zo’n ei zou klinken. De makers zijn immers al bijna rijp voor het verzorgingstehuis en dan die zorg over Agnetha en Annefried, als ze maar niet zouden klinken als 2 zingende oma’s uit een auto-tune wekpot…
Lang leve Spotify(!) want na ontbijt op 21 september 2021 trakteerde ik mezelf op de release van 2 nieuwe songs: Don’t Shut Me Down en I Still Have Faith In You. De DT 770 koptelefoon op en diep ademhalen maar... Ready voor het resultaat van het bebroede materiaal.
Het intro van de eerste track doet me denken aan Thank you for the Music ( laat ik dát nu een draak van een liedje vinden,) maar ja hoor daar is ze! Met de liefste stem op aarde; Agnetha.
En ah, je hoort onmiddellijk dat de zwaartekracht ook aan haar heeft getrokken, maar met haar licht craquelé stem weet ze me tóch weer helemaal in te palmen. Na de brug zet de beat stevig in. Een nieuwe Ola Brunkert hebben ze blijkbaar gevonden want ik hoor dezelfde groove als in ‘The day before…’ Ik maak een vreugdedansje. Ik voel kippenvel. En als de haren recht omhoog gaan, dan zit ie lekker, dan zit ie goed!
Ik hou ervan als er melodisch en harmonisch iets gebeurt, en dat is tegelijkertijd het probleem met de muziek van de laatste jaren. Ik heb nu eenmaal niet veel met R&B en Hiphop en ook de huidige muziekwereld lijdt aan creatieve bloedarmoede. Daarom ben ik zo blij met ‘ouderwetse popsongs met een kop en een staart.’ Het tweede ei 'I still have Faith In You smaakt niet slechter maar anders. Het is duidelijk een ‘musical’ ballad. Nu haak ik snel af bij het horen van musical-klanken en de stem van Frida, die bekend staat om haar snoeiharde uithalen, klinkt hier echt fragiel. Toch is ook deze compositie weer typisch Abba-iaans en kan ik het na 3 minuten toch waarderen. Ik was wel een beetje bang dat er onmiddelijk een Nederlandse 'Ik geloof nog steeds in jou’ versie met Simone Kleinsma zou verschijnen, maar daar zijn ze gelukkig met hun poten afgebleven…

Polar Studios Stockholm


Opmerkingen